NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 7
Chciał pogadać o czymś ważnym. Czemu go jeszcze nie ma?
Jak śmie kazać mi na siebie czekać?
Co za gnojek.
Żeni się i tak będzie mnie teraz traktować?
Spać mi się chce.
NIE ZAMYKAM DRZWI. WEJDŹ I MNIE OBUDŹ.
Co to było? Zdawało mi się?
Pić mi się chce.
Gdzie jestem?
Dokąd on mnie zabiera?
Nie myślałaś,
że umrzesz, prawda?
Ja też nie sądziłem,
że będę mógł cię zabić.
Kim jesteś?
Dlaczego...
Hej, Se-yeon.
Czy to Min?
Co...
Co on robi?
Hej, Se-yeon!
Kim jesteś?
Zostawię napoje tutaj. Wypij je przed snem.
Min.
Jeszcze nie umarła.
Kim jesteś?
Co jest, Se-yeon. Co się stało?
Nic.
To nic.
Wcale nie! Nie widziałem jego twarzy, ale na pewno nie był stary!
Wyszedł stamtąd młody mężczyzna.
Młody mężczyzna.
Min.
Gdzie zostawiliśmy nagranie z kamery
od właściciela tamtego sklepu?
Muszę je znowu przejrzeć.
- Jedźmy na policję. - Z ostatniej chwili.
Tajemniczy seryjny zabójca z Eomsan-dong
został w końcu złapany.
Jego drobiazgowe plany
i brutalny sposób działania wstrząsnęły krajem.
Sprawca dokonywał zabójstw przez 20 lat od 2000 roku.
Przestań to oglądać. Chodźmy do domu zamiast na komisariat.
Co? To zanim pójdziemy, chcę zobaczyć mamę.
Wszystko jest dobrze. Niedawno odzyskała przytomność.
Teraz śpi, więc przyjdziemy później.
Ale...
REHABILITACJA
Jeśli mam ci to powiedzieć,
będziesz musiał...
wypuścić moich rodziców.
Przestań...
Przestań, proszę!
Przestań!
Pan Oh Yeong-cheol?
Czemu pan wygląda inaczej?
Przyznaje się pan?
Nie czuje się pan wcale winny?
Proszę coś powiedzieć.
Planował pan to zatuszować?
Niech pan coś powie!
Mówiłam, żeby iść na posterunek. Czemu mnie tu przywiozłeś?
Teraz na pewno nie usnę.
Dlatego zostanę, aż uśniesz. Kładź się.
- Daj spokój, Min. - Se-yeon.
Dla mnie nie jesteś prokuratorem, ale ofiarą...
Właściwie,
jesteś ofiarą zabójstwa, którą przywróciłem do życia.
Dlatego tym razem muszę cię chronić.
Nie wracaj do bolesnych wspomnień, oglądając wiadomości o Oh Yeong-cheolu.
Nie dziś, gdy został już aresztowany.
Dobrze?
- Powinnaś się położyć. - Ale...
Powinniśmy spróbować złapać tego drugiego...
Mamy głównego sprawcę.
Gdy przesłuchają Oh Yeong-cheola,
dowiedzą się, czy miał wspólnika.
Złapanie go to tylko kwestia czasu.
- Ale ja naprawdę nie usnę. - To udawaj, że śpisz.
Najpierw zamknij oczy.
Nie mogę spać.
Mimo to trzymaj oczy zamknięte.
Pochodna cosinusa x to minus sinus x.
Pochodna cosinusa hiperbolicznego x
to sinus hiperboliczny x.
Pochodna sekansa x
to sekans x razy tangens x.
1. EGZAMIN OKRESOWY
- Hej. Jesteś na 212. miejscu. - To ty.
1. MIEJSCE: CHA MIN 2. MIEJSCE: GO SE-YEON
GO SE-YEON
Pomyliłam się tylko na jednym pytaniu.
W pytaniu siódmym też masz błąd.
Jesteś tak zła, że nie jesz?
Twoja ulubiona, z czerwoną fasolą.
Chwila, czemu to jest źle?
- Na pewno jest... - Na pewno jest źle.
Odpowiedź to minus cztery, a nie cztery.
Spójrz.
Pochodna cosinusa x to minus 4x.
Podstaw 2,5 pi pod x.
I pomnóż minus cztery przez tę liczbę. Daje to minus cztery razy jeden.
Odpowiedź to minus cztery.
Zapamiętywaliśmy wzór wtedy koło łazienki.
Nie pamiętasz?
Pójdziemy jeszcze raz?
Tak. Gdy tylko będziesz szła do łazienki,
- pójdę z tobą i... - Życie ci nie miłe?
Tylko żartuję.
A co z tym?
Rozwiąż pytanie numer 13.
To...
Funkcja to granica funkcji do kwadratu plus jeden,
w mianowniku x do kwadratu minus dwa.
Warunkiem jest n dążące do nieskończoności.
To znaczy, że granica nie istnieje.
A skoro nie istnieje, x równa się jeden.
Jak o tym pomyśleć,
zawsze byłeś przy mnie.
Halo?
Min, gdzie jesteś?
Jesteś teraz z Se-yeon?
Tak.
Min.
Wiem, że cię rozczarowałam.
Ale ty...
Hee-jin, rozumiem. Przestań płakać.
Szlag.
Musiałam oszaleć.
Min.
To naprawdę ty?
Se-yeon wszystko ci powiedziała.
Mama i ciocia na pewno też.
No tak.
Nie mogę przywyknąć do tej zmiany.
Naprawdę jesteś Minem, którego znałam?
A co?
Dasz radę budzić się i jeść posiłki przy tej twarzy?
Wtedy miałam ku temu swoje powody.
Dobra.
Będziesz mnie nienawidził, cokolwiek powiem.
Miałeś rację.
Chodziło o pieniądze.
Kłamałam, gdy mówiłam, że cię kocham. To była gra.
Ale jeśli chodziło mi tylko o to,
to dlaczego odwołałam ślub?
Po ślubie wszystkie twoje pieniądze...
Mogłabym wyciągnąć od ciebie znacznie więcej.
Dlaczego zadowoliłam się tylko mieszkaniem
i próbowałam wyjechać?
Gdy spędzałam z tobą czas,
zaczęłam chcieć czegoś więcej niż pieniędzy.
Zaczęłam sobie życzyć,
żebyś naprawdę był mój.
Tak się wtedy czułam.
Jestem...
Jestem bardziej porąbana,
niż myślisz.
Ej.
I to ma być usprawiedliwienie?
To mój ojciec.
Seryjny zabójca aresztowany dzisiaj.
Oh Yeong-cheol.
Nigdy nic o tym nie mówiłaś.
Bo nie chciałam tego przyznać.
Już jako dziecko byłam przez niego bita.
Nawet, gdy pobił mnie prawie na śmierć,
ten bydlak przywracał mnie do życia.
Na moje nieszczęście był utalentowanym lekarzem.
I właśnie dlatego...
Dlatego nie mogłam za ciebie wyjść. Nie chciałam cię narażać.
Moja pierwsza miłość...
to jedna z jego ofiar.
Choe Myeong-cheol, ówczesny licealista.
To też twoja robota, prawda?
Jak widać.
To było w 2002 roku.
Pracował dla firmy farmaceutycznej
i spotykał się z pielęgniarką z mojego oddziału.
Pani Kim była dobrym pracownikiem.
Ale gdy go poznała, zaczęła się obijać,
a mnie się to nie podobało.
Myślałem, że wróci
do ciężkiej pracy jak wcześniej,
gdy znowu będzie singielką. Dlatego go zabiłem.
Jeśli...
chodzi o tego gnojka...
Czy to był rok, w którym zostałem ordynatorem?
Tak czy inaczej,
ten dupek też zasługiwał na śmierć.
Tak pobił swoją żonę,
że przywieziono ją do naszego szpitala karetką.
Ni z tego, ni z owego
zaczął mnie wyzywać i żądać, bym uratował jej życie.
Zamurowało mnie.
Przecież to on ją tak załatwił.
Ty psycholu.
Jak można się czymś takim chełpić?
Przez ciebie zginęło 12 osób.
Widzisz,
życia, które uratowałem, są liczniejsze od tych, które zabrałem.
Życia, które byłyby stracone, gdyby nie ja.
Pracowałem bardzo ciężko tą właśnie ręką i ich uratowałem.
Rozumiesz?
Liczba żyć, które uratowałem, jest dziesięć razy większa.
Rozumiesz?
I co z tego,
że zabiłem te 12 osób?
A właśnie.
Nie chcę tego przyznawać,
ale właściwie to 11.
Co?
Go Se-yeon.
Tej suki nie należy liczyć.
Ona wciąż żyje.
- Hej! - O rany!
Przeraziłeś mnie.
I jak? Oh Yeong-cheol przyznał się do wszystkiego?
Tak.
Do zabójstwa Go Se-yeon także?
Mi-do! O Boże, Mi-do!
- Ostrożnie! - Mamo.
Mamo.
Przyznał się?
Ej, co się stało?
Naprawdę jesteś Lee Mi-do, którą znam?
Oczywiście. Czemu tak nagle o to pytasz?
Nie bądź niemądry, skarbie.
Kim innym mogłabym być?
To znaczy...
Prawda? Oczywiście. Nie mógłbym cię nie rozpoznać.
To przez to, że Oh Yeong-cheol ciągle wygaduje bzdury.
Co powiedział? Wspomniał coś o jakimś wspólniku albo coś takiego?
Nie.
Ale powiedział, że nie zabił prokurator Go.
Twierdzi, że ona wciąż żyje
i że powinna być wyłączona
z listy jego ofiar.
Czy to oznacza, że jest jakiś wspólnik...
Nie, to niemożliwe.
W jego piwnicy
znaleźliśmy broń z krwią prokurator Go.
Autopsja pokazała, że zmarła od nadmiernej utraty krwi.
Ale ja wyraźnie...
To znaczy,
świadek jest pewny, że widział młodego mężczyznę
wychodzącego z domu w czasie jej śmierci.
Wierz mi. To nie może być prawda.
Wtedy bardzo mocno padało.
Nie możemy ufać temu, co widział tej nocy.
Oh Yeong-cheol
nie powiedział, że jej nie zabił. Mówił tylko, że ona nadal żyje.
Chciał ją zabić, ale nie umarła. Więc jej nie zabił.
Co to ma być za logika? Próbuje mi to wmówić czy co?
Stara się, byśmy myśleli, że jest chory psychicznie, by złagodzić wyrok.
Dong-cheol!
- Pozwól mi z nim raz porozmawiać... - O czym ty gadasz?
- Tylko porozmawiamy. - Hej.
Możesz mi pomóc, bym mogła z nim raz porozmawiać?
Nie masz prawa go przesłuchiwać.
Nie bądź niedorzeczna.
Po południu i tak przenoszą go do prokuratury.
Daj sobie spokój. To koniec.
O rany. Jestem pewna, że skłoniłabym go do mówienia.
Ten facet w niczym nie może pomóc.
Kto tam znowu?
Hej.
Nie śpisz już?
Przepraszam. Wypadło mi coś pilnego, więc musiałem wyjść.
W porządku.
Przejmujesz się byłą dziewczyną,
więc rozumiem, że musiałeś iść, gdy zadzwoniła.
Gdzie jesteś?
Jesteś.
To osoba przepraszająca powinna przyjść do mnie.
Jestem bardzo zajęta.
Se-yeon.
Przestań mnie tak nazywać.
Od kiedy jesteśmy ze sobą blisko?
I czemu, do cholery, płaczesz?
To mi się chce teraz płakać.
Min wszystko wyznał.
Powiedziałaś Oh Yeong-cheolowi, że nadal żyję.
Przepraszam. Miałam kłopoty.
Naprawdę mi przykro.
Tobie jest przykro?
Moi rodzice omal przez to nie zginęli.
Ja także.
Ożywiliśmy cię. Tak chcesz mi się za to odpłacić?
- Hej, Se-yeon. - Czego chcesz?
To praktycznie wspólniczka.
Pomogła w porwaniu i przymuszeniu.
Mogłam się tego domyślić,
gdy kłamała o ciąży i poprosiła cię o spotkanie.
Hej, Hee-jin.
Lepiej powiedz nam prawdę.
Co cię łączy z Oh Yeong-cheolem?
Córka.
Co?
Jest jego córką.
On jest jej ojczymem.
Cholera.
No tak, rozumiem.
Dorastałaś z takim ojcem.
Groził ci za pomocą matki.
Dobra.
Jeśli cię tak osaczył i wywierał nacisk,
postaram się zrozumieć to, co zrobiłaś.
Powiedzmy, że obie jesteśmy ofiarami.
Bardzo mi przykro.
Cholera.
Przy okazji, on nie jest totalnym psychopatą?
Rozumiem, że nie dzielicie ze sobą kropli krwi,
ale jak mimo to mógł wykorzystać pasierbicę, by zatuszować to, co zrobił?
Niech to.
Jest nią tylko na papierze. Nigdy nie myślał o niej jak o córce.
Ja także
nigdy nie myślałam o nim jak o ojcu.
Na papierze wciąż jesteś jego córką.
Tak, jego córką.
Mówiłaś, że jest ci naprawdę przykro.
Że chcesz mojego wybaczenia.
W takim razie
możesz się z nim dla mnie spotkać?
Gotowe.
Spytaj, czy miał wspólnika.
Musisz go o to koniecznie zapytać, rozumiesz?
Rany, tak łatwo tego nie powie.
Jak mówiłam, uspokajaj go i mu groź, gdy będzie trzeba.
Nie możesz iść tam z nią?
Boję się ją tam puszczać samą.
Czemu nie powiesz, że jesteś prawniczką Hee-jin...
Nie mogę. W weekendy odwiedziny są tylko dla rodziny.
Nie chcę tego mówić,
ale już byłaś skazana za oszustwo.
Potrafisz bajerować, prawda?
Dasz radę sama, co nie?
- Spróbuję. - Dobrze.
Sama też zawsze chciałam go o coś spytać.
Bez obaw, Min.
- Do zobaczenia. - Powodzenia.
KOREAŃSKA SŁUŻBA WIĘZIENNA
Przyszła go odwiedzić szybciej, niż się spodziewałem.
Mamo.
Proszę, żyj.
Przez ciebie oszaleję.
Nic jej nie będzie?
Już raz ją zabił. Puszczenie jej samej...
Odwiedza go w więzieniu. Co się może stać?
Myślisz, że Służba Więzienna to jakiś żart? Siedź spokojnie.
Na miłość boską.
Nie masz nic innego do roboty?
Pewnie masz zbyt wiele czasu.
Nie musisz nadrobić jakiejś pracy?
W końcu jesteś dziedzicem korporacyjnego giganta.
Skąd masz czas tak się uganiać za byłą dziewczyną?
Zawsze ceniłem sobie równowagę między pracą a życiem.
Ale masz gadane.
I nie chodzi o to, że uganiam się za byłą dziewczyną.
Staram się...
wynagrodzić tobie to, co zrobiłem.
Czy był to błąd, czy nie,
wskrzesiłem Oh Yeong-cheola.
Gdy tylko o tym pomyślę,
czuję się okropnie i mam wyrzuty...
Rany. Ty znowu o tym?
Dość tych zbytecznych myśli.
Mówię ci.
Jesteś zbyt wrażliwy. To jest twój problem.
Zastanów się. Przed twoimi oczami umiera człowiek.
Kto by najpierw rozważał, czy on zasługuje na ratunek?
Uważasz, że to normalne?
Cóż,
skłamałabym, mówiąc,
że nigdy nie gniewałam się za to na ciebie.
Ale wiesz co?
Jakby się zastanowić,
ufałam ci i lubiłam cię, bo jesteś właśnie taki.
Gdy widzisz kogoś, kto potrzebuje pomocy,
nie myślisz o niczym innym i pomagasz tej osobie.
Taki już jesteś.
Nie zrobiłeś nic złego.
Jasne, idioto?
Co? „Idioto”?
Chwila. Miałem lepsze stopnie...
Nie chodzi o takiego idiotę, idioto.
Zawsze byłeś idiotą. Nic się nie zmieniłeś.
Co za idiota.
Serce mi omal nie wybuchło.
Jednak jesteś moją córką.
Przyszłaś mnie odwiedzić.
Dlatego właśnie miło jest mieć rodzinę.
Prawda?
Przyszłam o coś zapytać.
Nie zapomniałeś...
o naszej umowie, prawda?
Jeśli powiem wszystkim o tej kuli...
O tej umowie?
Dostałabyś, czego chciałaś,
gdybym pozbył się Go Se-yeon
i nie trafił tutaj.
Myślałem, że przyszłaś do mnie.
Jesteś tu z powodu tej wariatki?
Mojej mamy.
Co zrobiłeś mojej mamie?
Bardzo się mylisz, myśląc,
że nic nie mogę zrobić, bo jestem tu zamknięty.
Myślisz, że pracuję sam?
Twierdzisz,
że masz wspólnika?
Twierdzę,
że wystarczy, że wydam rozkaz,
a twoja matka umrze.
Dla mnie to bułka z masłem.
Zastanów się, kim są twoi prawdziwi sprzymierzeńcy
i kogo powinnaś słuchać dla własnego dobra.
Radzę, byś to dobrze przemyślała.
Nieważne, jak bardzo starasz się ode mnie uciec,
ty, Oh Su-jin,
zawsze będziesz moją córką.
Czyżbym się mylił?
Moja księżniczko.
Więc?
Czego jeszcze ode mnie chcesz?
Teraz, gdy ta kula jest w moich rękach,
nasza dwójka...
powinna zacząć planować wspaniałe rzeczy,
których potrafią dokonać tylko ci,
co dzięki niej ożyli.
To jesteś moja czy nie?
Szlag.
Jakiś wyjątkowy dzień?
Czuć, że brałeś prysznic.
Ta była dziewczyna, która nagle zadzwoniła?
Tylko popatrz. Nadal to potrafisz.
Niezły obrót!
Oh Yeong-cheol siedzi,
czas wyluzować. Idź do domu.
Nie jedz tu zupek instant.
Jesteś młody. Chodź na randki.
Cześć, to ja, Mi-do.
Jestem przed posterunkiem. Zjedzmy razem kolację.
Mi-do zmieniła chyba numer.
Rany! Mówiłem, że po nią przyjadę, a ona czeka na mnie na zewnątrz.
Ale jest niecierpliwa.
- Detektywie. - Tak?
Zadzwoń do mojej mamy i powiedz jej, że nie wracam na noc do domu.
Śmierdzi?
Zamierzasz teraz zjeść kolację z detektywem Parkiem?
Tak. A nie mogę?
Ej, robię to dla nas.
Powinnam utrzymać z nim dobre relacje, bo to nam później pomoże.
Po raz kolejny ci mówię, że on się zorientuje, że nie jesteś nią.
Już dawno temu mógł się tego domyślić.
Ale gdy tylko mnie zobaczył,
mocno mnie wyściskał.
Przez zwykłą kolację niczego się nagle nie domyśli.
Rany, ten uścisk był...
Nie chodzi o to, że chcę z nim spędzać czas.
Gdy wspólnik Oh Yeong-cheola zostanie złapany
i będę mogła wrócić do rodziców,
nie spotkam się z nim, nawet jeśli będziesz mnie o to błagał.
Więc nie martw się
i czekaj na swoją byłą, dobrze?
- To mój Dong-cheol. - Co?
Mówisz to tak swobodnie. Przywykłaś już do tego.
DETEKTYW PARK DONG-CHEOL
Cześć, Dong-cheol!
Co za zołza.
Ten numer ciągle jest aktywny?
Pisałaś, że czekasz na mnie na zewnątrz.
Kiedy? Nie ma mnie tam.
Pisałaś wcześniej. Dlatego mówię o...
Dong-cheol.
Dong-cheol, to ja.
- Kto... - Naprawdę mnie nie poznajesz?
To ja, Mi-do.
Halo? Słyszysz mnie?
Pojawiła się jakaś wariatka.
Co? Wariatka?
O czym ty mówisz?
Gdzie jesteś? Długo ci zejdzie?
Bo zjem sama.
Nie, już jadę.
Zjedzmy razem. Zaraz tam będę.
Jeśli potrzebuje pani pomocy,
proszę wejść do środka i poprosić.
Spieszę się.
Daj spokój.
Zaczekaj! To ja!
Będąc gliną, spotyka się różnych ludzi.
Przy okazji, powiedziałem imię Mi-do po pijaku czy co?
Skąd ona zna jej imię?
Ale dobre.
Chciałaś iść na coś smacznego. Czemu przyszliśmy tutaj?
Myślałem, że zjemy razem stek.
Zważywszy na nasz związek, wystarczy udon.
Czego się spodziewałeś?
Co przez to rozumiesz?
To trochę niemiłe.
Zaprosiłam cię
na kolację, bo pomyślałam,
że musimy to wyjaśnić.
Mam nadzieję,
że nie myślisz, że do siebie wrócimy.
Nie myślisz tak, prawda?
To znaczy, zakładałeś,
że do siebie wrócimy...
Nie zrozum mnie źle.
Nie jestem zainteresowana zaczynaniem od nowa.
Jemy razem kolację,
dzwonisz do mnie po nocy, czule mnie nazywasz.
- Ale nie wracamy do siebie? - Nie.
Więc czego chcesz?
Współpracy.
Mówiłam ci. Wzięłam sprawę z Eomsan-dong
- dla rodziny... - Mi-do.
Tobie może nie przeszkadza...
współpraca przy sprawie po rozstaniu,
ale ja tak nie potrafię.
Jeśli tak ma być,
od teraz proś o pomoc detektywa Choe.
Powiem mu, by ci pomagał, jak tylko zdoła.
Ale...
Zaczekaj.
Widzisz, to nie...
To nie jest konieczne.
Ale, Dong-cheol...
Zaczekaj!
Cholera. I co ja teraz zrobię?
Zastanów się, kim są twoi prawdziwi sprzymierzeńcy
i kogo powinnaś słuchać dla własnego dobra.
Radzę, byś to dobrze przemyślała.
Nieważne, jak bardzo starasz się ode mnie uciec,
ty, Oh Su-jin,
zawsze będziesz moją córką.
Czyżbym się mylił?
Moja księżniczko.
Wystarczy, że wydam rozkaz, a twoja matka umrze.
Dla mnie to bułka z masłem.
- Wypij to. - Czemu? Też lubię mocha latte.
Jest tylko jedna.
Wyszliście razem?
Nie, spotkaliśmy się w holu. Twoje zamówienie.
Jak poszło? Nagrałaś go? Jakieś informacje o wspólniku?
Mam nagranie, więc obejrzyjmy je razem.
Jasne, zobaczmy je.
Bardzo się mylisz, myśląc,
że nic nie mogę zrobić, bo jestem tu zamknięty.
Myślisz, że pracuję sam?
Twierdzisz,
że masz wspólnika?
Twierdzę,
że wystarczy, że wydam rozkaz,
a twoja matka umrze.
Dla mnie to bułka z masłem.
Co to jest? To wszystko?
- Tak. - Cholera.
Wnosząc po jego słowach,
to oczywiste, że ktoś z nim pracuje.
To może być ten wspólnik, który cię zabił.
Wystarczy, że wyda rozkaz, a Jang Sun-young zginie.
To znaczy...
Jego wspólnik wie,
w którym szpitalu przebywa Jang Sun-young.
Moja mama...
Co z nią będzie?
Jeśli mówi prawdę, musimy ją szybko znaleźć...
Tak, to powinno być teraz najważniejsze.
To przybliży nas do wspólnika.
Co więcej,
jeśli ona widziała jego twarz,
ułatwi to nam jego schwytanie.
Masz rację.
Jeśli Oh Yeong-cheol mówi prawdę,
wspólnik musi się ujawnić przynajmniej raz,
by zabić Jang Sun-young na rozkaz Oh Yeong-cheola.
Oh Yeong-cheol wysłał ci zdjęcie mamy, prawda?
Pokaż je jeszcze raz.
Nie prosi pani przypadkiem o zbyt wiele?
To nie jest CSI.
Czemu mnie tak dręczycie?
Czyżby? Dręczymy cię?
- Rusz się. - Co...
Gdzie to jest?
Tutaj.
Skąd pani o tym wie?
Jeśli powiem, że oddam to policji,
nagle będziesz chciał nam pomóc. Wcale nie będziesz się czuł dręczony.
- Prawda? - Nie do wiary.
Niech pani robi, co chce.
Bardzo pana proszę. Pomoże nam pan?
To dla mnie bardzo ważne.
Uratuje mi pan życie, jeśli mi pan pomoże.
Tylko ten jeden raz?
Zważywszy na pański talent,
to będzie bułka z masłem.
Można tak powiedzieć.
Dobra, spróbuję.
Groźby nie zawsze rozwiązują problemy.
Bądź cicho.
Dwudziesty pierwszy?
To dzień, w którym go aresztowano po akcji z twoją mamą.
Musimy tylko ustalić jego drogę ucieczki.
Detektyw Park będzie wiedział.
Dziś chyba nie jest najlepszy dzień, by go o to pytać.
Czemu nie?
Nie poszłaś z nim na kolację, żeby utrzymać dobre relacje?
Cóż...
Nie sądzę,
żeby był na tyle silny psychicznie,
by odebrać ode mnie telefon.
Czemu wypił aż tyle?
Dong-cheol!
Park Dong-cheol!
A, to ty.
Czemu tu pijesz? Miałeś być na randce.
Powiem ci sekret.
- Ta dziewczyna... - Tak?
Myślałem, że do siebie wrócimy,
ale ponoć to tylko przyjaźń.
Powiedziała, że jesteśmy tylko wspólnikami pracującymi nad sprawą.
Więc...
Przestań pić. Gadasz bez sensu.
Mi-do.
Halo?
Dong-cheol, to ja, Mi-do.
Ty zołzo!
Po co znowu dzwonisz?
Czemu wciąż bawisz się moim sercem?
Dlaczego on na mnie krzyczy?
Jeśli nadal będziesz dzwonić,
nie dam sobie rady.
Czemu wciąż łamiesz mi serce?
Masz zniknąć mi sprzed oczu!
Żartujesz sobie?
Co ja ci zrobiłam?
Kiedy ty mnie widziałeś?
Nie kontaktowałam się z tobą od tamtego dnia.
Jak możesz na mnie krzyczeć po tym wszystkim, co przeżyliśmy?
Ty wredna babo.
Uzależniająca flirciaro!
Jesteś gorsza od najgorszych zbrodniarzy.
Przestań rozbudzać moje serce! Z nami koniec!
Nie do wiary.
Czekaj.
Mi-do, przepraszam.
Proszę, Mi-do, wróć do mnie.
Pójdę jutro na posterunek i osobiście zapytam detektywa Parka.
Dobra.
- Se-yeon? - Tak?
Jedziesz do domu, tak?
Chyba. A ty?
Ja? Jadę do domu z Hee-jin.
Podwiozę cię, skoro to po drodze.
POSTERUNEK POLICJI W DONGBU
Nie do wiary.
Dong-cheol.
Dong-cheol, obudź się.
Dong-cheol?
Mi-do!
Dong-cheol, prokurator Lee...
To znaczy, jest tu pani prawnik Lee.
Kto?
Pani Lee Mi-do.
Mi-do?
Wielkie nieba.
- Ogarnij się. - Dobrze się czujesz?
Cześć, Dong-cheol.
Dobrze spałeś?
Chyba nie.
Pewnie zdrowo wczoraj popiłeś.
Co cię sprowadza o tak wczesnej porze?
Masz tu kawę i przekąski.
Gdybym wiedziała, że wczoraj piłeś,
kupiłabym herbatę z miodem.
Jak nierozważnie z mojej strony.
Tak czy inaczej, przyszłam cię o coś prosić.
Tego dnia, gdy aresztowano...
Detektywie Choe.
Ta niska pani ma pytania odnośnie sprawy Oh Yeong-cheola.
Co...
Nadal jest obrażony?
Co za frajer...
Więc twierdzi pan,
że uciekł skradzioną karetką, tak?
Tak, zanim jeszcze wziął zakładnika.
W karetce musiała być kamera.
Mogę sprawdzić nagranie?
Wie pani, że nie wolno.
Dlatego proszę o przysługę.
Chciałbym pomóc, ale nie mogę.
Sprawę przejęła prokuratura
i prokurator Seo zabrał już nagranie z tej kamery.
Co?
- Ji-uk? - Tak.
Wszystko dobrze?
Chwileczkę, nie może pan siadać.
Na pewno dobrze się pan czuje?
A wyglądam, żebym się dobrze czuł?
Proszę pana, co pan robi?
Proszę.
Prokuratorze Seo, pamięta pan sprawę pana Park Min-gyu?
Jego matka chciała osobiście panu podziękować.
Tędy, proszę pani.
Prokuratorze Seo.
Dzięki panu
znowu mogę spać spokojnie.
Bez żalu mogłabym się teraz pożegnać z tym światem.
Bardzo to doceniam, prokuratorze Seo.
Proszę tak nie mówić. To moja praca.
Seo Ji-uk może i jest miły, ale mówiłaś, że to służbista.
DYREKTOR CHA MIN
Pokaże ci je dlatego, że masz wyższy stopień?
To jest dowód w sprawie.
Seo Ji-uk, którego znam,
nigdy na to nie pozwoli.
To po co do niego idziesz?
A co mam robić?
Jeśli go nie pokaże, będę musiała je ukraść.
Chodzi o czyjeś życie, więc zaryzykuję.
Wiecznie nierozważna.
Min.
Tak?
Ciągle będziesz mnie ściągał
w ten sposób do swojego biura?
Co?
A, to. Cóż...
Nie mogę tak łatwo wychodzić z biura...
No właśnie.
Po co chciałeś, żebym tu przyszła,
skoro równie dobrze mogliśmy to omówić przez telefon?
Nie tylko ty jesteś zajęty.
Se-yeon, chwila. Zaczekaj!
Zostaw tę sprawę, skoro jesteś zajęty pracą.
Nie mów tak. Nie mogę tego zrobić, bo za to odpowiadam.
Pomogę ci zdjąć z barków ten ciężar,
więc skup się na swoim życiu dziedzica Lan Cosmetics.
Nie możesz zajmować się tym sama.
- Ty... - Hej!
- Co... - Musiało boleć.
- O co tu chodzi? - Nie wiem.
Ej, Min.
Możesz ze mnie zejść? Zawstydzasz mnie.
- Oczywiście. - Hej.
- Nic mi nie jest. - Panie Cha, wszystko w porządku?
Tak, nic mi nie jest.
Wracajcie do pracy.
Se-yeon...
Pani Lee!
Ta prawniczka ciągle się kręci koło Mina.
Macie ją gruntownie sprawdzić.
Naprawdę mam jechać do prokuratury?
Tak, mam plan. Jedź.
WYSZUKAJ SPRAWĘ
Pracowałam w tym samym biurze, co Ji-uk.
Mogę sprawdzić wszystkie szczegóły
odnośnie jego spraw
i jego rozkład dnia w sądzie.
- I co dalej? - Dowiemy się, kiedy będzie w sądzie
i skorzystamy z okazji.
Hej, Min!
Zadzwonię do ciebie. Czekaj tu i obserwuj przez kamerę.
Dobra.
PROKURATURA
Zadzwonię!
Hej, jak kąt widzenia? Dobrze widzisz?
- Tak. - Dobra.
BIURO PROKURATORA SEO JI-UKA
O rany!
- Pani prokurator Lee! - Co słychać?
Proszę.
Właśnie wyszedł na rozprawę.
Minęliśmy się w holu.
Kazał mi na niego zaczekać w biurze.
Naprawdę?
Proszę się mną nie martwić i wrócić do pracy.
- W porządku. - Dobrze.
Halo?
Witam, komendancie. Jedną chwileczkę.
Hej, pilnujesz?
Tak.
Mów, jeśli ktoś wejdzie!
Cholera.
Jego hasło jest oczywiste.
To na pewno 0979.
Co?
SEO JI-UK
Co?
Co się dzieje? Zmienił hasło?
Dlaczego nie działa?
Musi się zaczynać od 07.
Pani Lee, co pani robi tam na dole?
Mój kolczyk wpadł pod biurko.
- Kolczyk? - Ładny, prawda?
Tak.
Potrzebuje pani czegoś?
- Zostawił coś w biurze. - Naprawdę?
Prosił, bym mu to wysłała.
Zapewne nie ma tu lustra.
PROKURATURA
WYŚLIJ EMAIL
Dlaczego...
Udało się.
Nadal robi pani pyszną kawę.
Dziękuję.
Jak to było?
Chyba 0711.
To jest to?
Wszystko dobrze?
Chwileczkę, nie może pan siadać.
KOPIOWANIE PLIKU
- Szybciej. - Se-yeon, ktoś się zbliża.
Kto? Kto idzie?
Zbyt szybko, żeby Ji-uk już wracał.
To nie on. Ten mężczyzna jest znacznie starszy.
Już prawie skończyłam.
No szybciej.
Proszę pana!
Gdzie jest Ji-uk?
Tu go nie ma. Bierze udział w rozprawie.
Przyszedł pan nie w porę.
Czyżby?
O Boże, co ja narobiłam?
Ktoś jest w środku?
Prokurator Lee Mi-do z wizytą.
Pracuje dla kancelarii Park & Jang.
Przyjdę później, skoro ma już jednego gościa.
Wstąpiłem, wracając od prokuratora okręgowego.
- Proszę mu nie mówić, że byłem. - Dobrze.
Do widzenia.
Cholera.
Co to jest?
Co? To do niego niepodobne,
żeby tak zostawiać materiały referencyjne.
Skończyłaś już?
Tak.
Przyjdę kiedy indziej.
Niedługo wróci.
Coś mi właśnie wypadło. Zadzwonię do niego.
- Dobrze, pani Lee. - Miłego dnia.
Wzajemnie.
- Masz to? - Oczywiście.
Cofnij to jeszcze raz.
Cholera. Gdzie to jest, do diabła?
Czekaj. Zacznijmy od początku.
Więc Oh Yeong-cheol przejechał przez rogatkę Gyeongcheon.
A później... Gdzie to było?
Skręcił w tę stronę, prawda?
Więc
skręcił w lewo. Skręcił tutaj
i pojechał tą drogą, ale to ślepy zaułek.
Jak mamy go wyśledzić?
Na nagraniu nie ma nic, poza tym głupim lasem.
Nie możemy zadzwonić
do każdego domu opieki i szpitala, i zapytać ich,
- czy mają pacjentkę Jang Sun-young... - Hej.
Myślisz, że umieścił ją w szpitalu pod prawdziwym nazwiskiem?
Na pewno użył innego
albo zawiózł ją do jakiejś nieautoryzowanej placówki.
Może byśmy ją znaleźli,
gdybyśmy sprawdzili każdego pacjenta z pobliskich szpitali
i porównali ze zdjęciem.
Ale nie mamy na to czasu!
Chwila.
Patrząc na to nagranie,
jechał przez opustoszały las, bez pobliskich zabudowań.
Na pewno tam przetrzymuje mamę Hee-jin.
Myślisz, że o tym nie wiemy?
Wiesz, gdzie to jest?
GYEONGCHEON
- To musi być to. - Świetnie.
Ten las wygląda znajomo.
Według mapy gdzieś tu musi być jakiś budynek.
Jest tam!
Jest.
DOM OPIEKI SUGYEONG
Proszę pana, zostaje pan na noc?
Nie, chciałem tylko do niego zajrzeć. Niedługo jadę.
Dobrze.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Mój synu.
DOM OPIEKI SUGYEONG
Nie wierzę, że jest w takim miejscu.
- Najpierw to sprawdźmy. - Dobra.
SALA 205
Czy jest tutaj pacjentka o nazwisku Jang Sun-young?
- Nie. - Nawet pani nie sprawdziła!
To mała placówka.
Nie muszę sprawdzać, by wiedzieć, czy to nasz pacjent.
A ta osoba? Jest tutaj?
Nie.
Na pewno?
Proszę spojrzeć mi w oczy. Pani kłamie, prawda?
- Słucham? - Ty...
Jesteśmy z biura prokuratora. Proszę współpracować.
Mamo.
Mamo!
Hee-jin!
Mamo?
Gdzie moja mama?
Chyba się rozminęliśmy.
Wychodzę!
Do auta! Szybko!
Proszę pana.
Dokąd jedziemy?
Co?
W jakieś miłe miejsce, prawda?
Tak. W miłe miejsce.
To tamten, prawda?
- Tak. - Szybciej! Dogoń go!
W miłe miejsce...
Jak miło.
Mamo.
Już prawie jesteśmy. Proszę się trzymać.
Dobrze.
Min, nie możemy jej zgubić, jasne?
Co, jeśli zabije też moją mamę?
- Co mam robić? - Nie zrobi tego. Nie może jej zabić.
Zabiłby ją od razu, gdyby tego chciał.
Lee Mi-do, którą znam, to naprawdę Go Se-yeon?
O czym pani mówi?
Naprawdę jestem Lee Mi-do!
Słucham? Co...
Na chwilę obecną ukrywasz coś przede mną, prawda?
Mi-do!
- Jeśli ona naprawdę żyje, to niedobrze. - Se-yeon, obudź się! Proszę!
Przykro mi, że zawsze się spóźniam.
Naprawdę mi przykro.
Napisy: Grzegorz Marczyk